Περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από τα μύρτιλα, δεν την καταστρέφει ούτε ο παγετός και το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα την λατρέψει. Η μαύρη αρόνια δεν συγκαταλέγεται στα πιο γλυκά φρούτα, αλλά χάρη στις ιδιότητές της μπορεί να χαρακτηριστεί ως η βασίλισσα των σλοβακικών κήπων. Η μαύρη αρόνια, αν και με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνεται συνηθισμένη, στην πραγματικότητα συγκαταλέγεται στα πιο υγιεινά μούρα που μπορείτε να βρείτε στη χώρα μας. Προέρχεται αρχικά από τη Βόρεια Αμερική, όπου αξιοποιούσαν τις ιδιότητές της ως φάρμακο για το κρυολόγημα ή την χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή του μείγματος «πεμικάν», ενός τροφίμου με εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια ζωής που ετοιμάζονταν κυρίως για τις μακρές χειμερινές περιόδους. Αν δεν έχετε ακούσει ακόμα γι’ αυτό, ήρθε η ώρα να το διορθώσετε!
Πώς να αναγνωρίσετε αυτό το υπερτροφή
Είναι μικρά μούρα, χρώματος σκούρου μωβ έως μαύρου, που φυτρώνουν σε ανθεκτικούς θάμνους. Με την πρώτη ματιά θα μπορούσατε να τα μπερδέψετε με μεγαλύτερα μύρτιλα, αλλά αν τα δοκιμάζατε κατευθείαν από τον θάμνο, μάλλον θα σας εξέπλητταν. Έχουν infatti αρκετά πικρή γεύση. Γι’ αυτό ακριβώς σπάνια τρώγονται ωμά, ενώ συνήθως προετοιμάζονται για περαιτέρω επεξεργασία.
Γιατί είναι εξαιρετικό για τον οργανισμό σας;
Η Arónia της Dr. LUCULLUS είναι κυριολεκτικά μια «βιταμινούχα βόμβα» και συγκαταλέγεται στα «σούπερ τρόφιμα». Ξεχωρίζει σε διάφορους τομείς, για τους οποίους ίσως δεν είχατε ιδέα:
Εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά: Προστατεύει τα κύτταρά σας από τη βλάβη και βοηθά τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις φλεγμονές. Η αρόνια περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από τα μύρτιλα ή τα βακκίνια.
Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα: Περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, κάτι που είναι ιδανικό κυρίως το φθινόπωρο και το χειμώνα, όταν οι διάφοροι ιοί είναι πιο διαδεδομένοι.
Καλή για την καρδιά και τα αγγεία: Βοηθά στη διατήρηση της σωστής αρτηριακής πίεσης και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Περιέχει και άλλες βιταμίνες: Θα βρείτε επίσης βιταμίνες Κ, Ε, Α και ευεργετικά μέταλλα όπως ο σίδηρος και το κάλιο.
Ίσως έχετε ακούσει ότι, στην ωμή της μορφή, η αρόνια είναι δηλητηριώδης, αλλά μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι αυτός ο μύθος προφανώς δημιουργήθηκε λόγω της έντονης και πικρής γεύσης της. Τα ωμά μούρα αυτού του υπερτροφίμου είναι απολύτως ασφαλή και υγιεινά για κατανάλωση. Ωστόσο, παρόλο που είναι υγιεινή, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υπερβολική κατανάλωση οποιουδήποτε τροφίμου είναι επιβλαβής. Η αρόνια μπορεί να επηρεάσει την αρτηριακή πίεση και να την μειώσει. Λόγω της υψηλότερης οξύτητάς της, τα άτομα με τάση για γαστρικά έλκη θα πρέπει να είναι προσεκτικά.
Πώς μπορείτε να την εντάξετε στο διατροφικό σας πρόγραμμα;
Δεδομένου ότι η φρέσκια αρόνια είναι αρκετά πικρή, συνήθως τη συναντάτε σε άλλες μορφές, ώστε να μπορείτε να την απολαύσετε στο έπακρο.
Χυμοί και σιρόπια: Ο 100% χυμός από αρονία είναι υπέροχος – αρκεί να πίνετε ένα μικρό «ποτηράκι» την ημέρα για να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ή να φτιάξετε λεμονάδα.
Μαρμελάδες και κομπόστες: Όταν μαγειρεύεται με ζάχαρη, χάνει την πικρία της και μετατρέπεται σε μια εξαιρετική μαρμελάδα.
Αποξηραμένα για τσάι: Τα αποξηραμένα μούρα προστίθενται συχνά σε τσάγια φρούτων, στα οποία προσδίδουν όμορφο χρώμα και βιταμίνες.
Στα smoothies: Αν φτιάχνετε φρουτο-smoothies στο σπίτι, αρκεί να προσθέσετε μερικά μούρα (φρέσκα, κατεψυγμένα ή αποξηραμένα). Η μπανάνα ή κάποιο άλλο γλυκό φρούτο θα καλύψει εντελώς την πικρία του.
Μπορείτε να εντάξετε τα μούρα της ως υποκατάστατο κάποιων γλυκών, ως «σνακ» στην καθημερινή σας ρουτίνα. Τα αποξηραμένα μούρα διατηρούν πάντα την έντονη, ξινή γεύση τους. Μπορεί να σας θυμίζουν τα βακκίνια ή τις σταφίδες, αλλά δεν είναι τόσο φυσικά γλυκά.
Αν λοιπόν την επόμενη φορά δείτε αυτά τα σκούρα μούρα στον κήπο της γιαγιάς, στο κατάστημα ή στην αγορά, σίγουρα δώστε τους μια ευκαιρία. Το να εντάξετε την αρώνια στη ζωή σας δεν είναι καθόλου δύσκολο. Είτε την προσθέσετε στο πρωινό σας χυλό, είτε φτιάξετε ζεστό τσάι, το σώμα σας θα λάβει μια γενναιόδωρη δόση βιταμινών. Δοκιμάστε οι ίδιοι τη δύναμη των μούρων αρόνιας από τον Dr. LUCULLUS.
