Η βιταμίνη C, ή αλλιώς ασκορβικό οξύ, είναι ένα απολύτως βασικό συμπλήρωμα βιταμινών/διατροφής, το οποίο λαμβάνει σχεδόν ο καθένας από εμάς. Είναι υδατοδιαλυτή, αλλά ο οργανισμός μας δεν μπορεί να την παράγει μόνος του, σε αντίθεση με τα κατσίκια, για παράδειγμα, τα οποία παράγουν έως και 14 γραμμάρια την ημέρα από μόνα τους. Σχεδόν όλα τα ζώα και τα φυτά μπορούν επίσης να το παράγουν, ο άνθρωπος όμως εξαρτάται από την εξωτερική πρόσληψή της.
Η βιταμίνη C είναι απαραίτητη για τη ζωή μας, η έλλειψή της γίνεται αισθητή πολύ γρήγορα. Οι ναυτικοί σε μακρινά ταξίδια έπασχαν από σκορβούτο – τα ούλα τους αιμορραγούσαν και έχαναν τα δόντια τους, ενώ οι πληγές τους επουλώνονταν με δυσκολία, λόγω της έλλειψης βιταμίνης C. Τους έσωσαν τελικά οι πατάτες, οι οποίες περιέχουν επαρκή ποσότητα της βιταμίνης αυτής. Η πρώτη επιτυχημένη παραγωγή τεχνητής βιταμίνης C πραγματοποιήθηκε μόλις το 1934.
Η βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ) είναι πράγματι πολύ σημαντική για τη ρύθμιση του μεταβολισμού, βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου, διατηρεί την αντοχή των αγγείων, διεγείρει την παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων, την ανάπτυξη των οστών, των δοντιών και των χόνδρων, και υποστηρίζει την ανάπτυξη. Δρα ως αντιοξειδωτικό και συμβάλλει στη δημιουργία κολλαγόνου, το οποίο είναι σημαντικό για την υγεία του δέρματος, των οστών, των χόνδρων και των αιμοφόρων αγγείων.
Είναι εξίσου σημαντική και για τη σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος, μειώνει την κόπωση και συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία του ψυχισμού. Υψηλές δόσεις βιταμίνης C χρησιμοποιούνται σε ορισμένους τύπους ογκολογικής θεραπείας και η επίδρασή της στη θεραπεία αποτελεί αντικείμενο πολλών μελετών. Με τη βιταμίνη C συνδέονται σχεδόν θαυματουργές ιστορίες σχετικά με τα αποτελέσματά της στη θεραπεία του καρκίνου. Υπάρχουν περισσότερες από 2.200 μελέτες που ασχολούνται με τις επιδράσεις της. Αν και οι γιατροί θεωρούν τη συμβολή της στη θεραπεία του καρκίνου ως μύθο, η αλήθεια είναι ότι η βιταμίνη C χρησιμοποιείται πράγματι στην ογκολογία για ορισμένες μορφές της νόσου.
Ο βιοχημικός Irwin Stone δημοσίευσε το 1966 την ιδέα της χορήγησης ακραίων δόσεων βιταμίνης C (αρκετά γραμμάρια καθημερινά) για την πρόληψη του κρυολογήματος. Στη συνέχεια, ο Pauling ξεκίνησε συνεργασία με τον Βρετανό ογκολόγο Ewan Cameron και μαζί έγραψαν πολλά βιβλία (π.χ. «Ο καρκίνος και η βιταμίνη C»), στα οποία προωθούσαν τη χορήγηση μεγάλων δόσεων βιταμίνης C απευθείας στο φλέβα. Ο ίδιος έπαιρνε 3 γραμμάρια την ημέρα, ενώ προς το τέλος έφτασε τα 18 γραμμάρια! Το 1973 συνίδρυσε το Ινστιτούτο Λάινους Πόλινγκ, όπου ασχολήθηκε επίσης με την έρευνα των επιδράσεων της βιταμίνης C.
Είναι ενδιαφέρον ότι ο πιο συνηθισμένος τρόπος λήψης της βιταμίνης C (διαλυμένη σε ζεστό τσάι) είναι ο λιγότερο κατάλληλος. Η βιταμίνη C είναι ευαίσθητη στη θερμότητα και στην οξείδωση. Σε αυτή την περίπτωση, το ασκορβικό οξύ μετατρέπεται σε δεϋδροασκορβικό οξύ και χάνει έτσι τη δράση του ως βιταμίνη. Επομένως, αν ρίξουμε τη βιταμίνη C σε ζεστό τσάι μέσα σε μεταλλικό θερμός, στην ουσία καταστρέφουμε τη βιταμίνη ως τέτοια.
Η βιταμίνη C βρίσκεται σε αφθονία στα εσπεριδοειδή, στο ακτινίδιο, στις φράουλες, στα φραγκοστάφυλα και στα αγριοτριαντάφυλλα. Από τα λαχανικά συνιστώνται οι πιπεριές, το μπρόκολο, το λάχανο, το κουνουπίδι, το σπανάκι, οι ντομάτες και οι πατάτες. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης C είναι 90 g για τους άνδρες και 75 g για τις γυναίκες. Υπάρχουν πολλοί αξιόπιστοι πωλητές από τους οποίους μπορείτε να αγοράσετε ποιοτική βιταμίνη C σε κάψουλες που δεν παρουσιάζουν κίνδυνο για την υγεία.
